වතුර වෙනුවට
උණ්ඩ
ඊට පස්සේ
ගැලවෙන තරු පටි ...
කිරිපිටි
එක්ක දොරේ ගලන
ජාති ආලය ...
අන්තවාදය ...
තලලා පොඩි
කරන මල් කැකුළු ..
ලාබෙටම විකිනෙන ..
බල්ලොත් නගින
පෝරුව ළඟ
ඉකිබිදින
පිල්ලේ - මර්වින්
වැඩි පඩි නැතත්
දුර දුවන් යාල් දේවි
හිත ළඟ ඉදන්
අහස අල්ලන්න
විනාඩි විස්සෙන් යන්න .. අධි වේගේ
කණ ලඟින් පියාබන
වෙඩි උණ්ඩ
බස් නැතත්
සුදු වෑන් ඇත යන්න ..
මේ ඔක්කොම
හිර කරන්
මගේ හිස් ගෙඩියේ
නිදමි මම ..තුරුළු කරගෙන
දේශ ප්රේමය ....
වැස්ස
ඇති තරම්
හඩන්න ...
පොළොවට දැනෙන්න ..
කවදම හරි දවසක
උබටම තේරුම් යාවි
උබ කොච්චර හැඩුවත්
නොතේරෙන බව උබව
උබ ලඟම
ඉන්න
අහසට .....
පා ගමන්
එන කල
මගදී දැක
අම්බලමේ පිනාලව
එලව එලවා
අනිති
අනේ මේ
හරක් රැල .......
සුදෝ සුදු
හිම මත
අඩිය තිය තිය සීරුවට
අවිදයන විට ...
පසක් විය මට ලස්සන යුරෝපයේද
ජීවිතය
ලිස්සන බව ..
දමා තිබුනත් .. මිල අධික
සපත්තු දෙපයට ....
අප්සරා ..
උබේ සිතුවම්
ඇන්ද තෙලි තුඩින්...
ඇනගෙන මැරෙන්නට හිතෙනවා
මට,
මුන් උබව
විකුණගෙන කන හැටි
දැක්කහම...
හිතට වද දෙන
හැගුම් හංගා
සිනාසුනි මා
හඩන්නට නොහැකි හන්දා ..
වස්සානය තව දුර නිසා..
ගිම්හානයට නුබ පෙම් කලා
පමාවී වසන්තය එන කලට..
ගිම්හානයට නුබ වියලිලා ...
සඳ පින්නට
දුක කියමි සුසුම් පා .. කර
හිත ලගට ගුලි කරන් සිප ගනිමි
ආදරෙන් මතක සැමරුම් ...
සිනාසෙමි මා .. හඩන්නට
නොහැකි හන්දා ...
උපන්නේ අපි එක බඩ වැල කඩාගෙන
දුවන්නේ එකම ලෙයයි .. අපේ ගත පුරාවට ..
ගැහෙන්නේ එකම ගැස්මයි ..
හදවත පුරාවට ...
අප්පෙක් නැති එකා හට
නුබ වුනි අප්පා ...
තවමත් බය හිතෙනවා
බලනා විට පුප්පා ...
නැවතුන නිසා මගේ හිත
කොහෙද දුර..
විරසක වෙලා.. ඇයි මේ රවාගෙන..
කන් දෙන්නට මට තවමත් නැතිද හිත..
පැල්පත උබ දකිනා මගේ
දැනෙන්නේ මැදුරක් ලෙසට අගේ..
හිත ගිය තැන හැදු මාලිගාව මයේ ..
එන්නේ කෙලෙස දමා .. පොඩියක් හිතපන්කෝ දෙයියෝ මයේ ..
අයියන්ඩියේ නුබ රජ කම් කරන දින...
අත වැසි කම් කරන එක .. සැපයි මට...
හිරවෙලා මම දෙලොවක් අතර අද..
දරන්නට බැහැ .. මේ දැනෙන දුක ..
දැනෙනා හැමදේම ලියන්නට ..
පද නෑ මට .. අයියේ .. බදින්නට
මට මා නැතත් ... නුබ වෙනුවෙන් මම ඉන්නේ..
මම කියනා දේත් පොඩියක් අහපන්නේ ...
