අනේ ... මේ අහිංසකය මක් කොරන්නද?

උඹලා 

මහා පව් කාරයෝ ..

බලපල්ලා ..

උඹලා හිතක් පපුවක් 

නැති 

අමුම අමු තිරිසන්නු ..

ඒ අහිංසක 

උත්තමයා .. මහන්සියෙන් 

හම්ඹු කරපු සල්ලි ..

අර මැරිච්ච ප්‍රභාකරනුයි උගේ 

හැතිකරෙයි 

කඩා වඩා ගත්තා..

ඒ මදිවට ..

උඹලගේ හිත් වල තියෙන කුහකකමට 

උබල ඌට පද හැදුව... 

හිතපල්ලා ... කොටි වෙඩි තියල 

හමුදාවේ කොල්ලෝ මැරුණට .. ඒ අහිංසකය මක්ක කරන්නද?

උන්ට හමුදාවට යන්න කිව්වේ .. ඒ ඇත්තොද?

අර පොරිසාදයට ඉන්න බැරිවට 

බෝම්බ පුපුරෝල .. කැති ගාල මිනිස්සුන්න්ව මැරුවට ...

අනේ ... මේ අහිංසකය මක් කොරන්නද?

උඹලට ඕන වුනේ 

ඒ අහින්සකයව කොළ නැති ගහේ එල්ලන්න ..

බලන් ඉදපල්ලා ....

එව්වා කොහෙද .....

අපේ ධාර්මික රජතුමා .. ඉන්නකම් ...

තොපිට හොඳ වැඩේ ... දේශ ද්‍රෝහී හැත්ත.  ....

කේ.පි. හෙවත් කුමරන් පත්මනාදන් නිදහස් කොට , උතුරේ මහා ඇමති අපේක්ෂක වශයෙන් පත් කිරීමට සුදානම්  - පුවතක් 

ඇවිදින් අරන් යන්න .. මතකයන් මගෙන් ...!!!

ලොවටම හොරෙන් 

බැදුනෙමි පෙමින්....

සිතටත් හොරෙන් ඔබ 

සැගවී ගොසින් ...

කදුලැල් ගලා විත් ..

නෙතටත් .. හොරෙන් ...

රිදවයි .. මයේ හිත .. 

මටමත් හොරෙන් ......

සිසිරේ .. සීතලේ 

උනුහුමට තුරුලටම අරන්..

සිප ගත්ත ඔබේ මුහුණ බොද වී ගිහින් ...

සිත්තමක් සේ මතකයන් .. අපේ 

රිදවයි .. මයේ සිත .... මටමත් හොරෙන් ..

ආයෙමත් නුබ එන්න .. පෙර දා ලෙසින් ..

ඇවිදින් අරන් යන්න .. 

මතකයන් මගෙන් ...!!!

නික්ම යන්න ඔබ .....

සුදු රෝස මල්
මට එපා....
හැම දාම ආදරෙන්
ඔබ දුන්න ,,
හිනහව විතරක්ම .. මට දෙන්න අදත්...
පසක් නොවන්නේ ඇයිද ..
මායිමක් නැති බව .. ආදරයට මෙන්ම මරණයටත් .....
ඉතින් ...
නික්ම යන්න ඔබ ...

මළ හිරු බසිනා .. මේ හැන්දෑවත්

සුන්දරයි මට නම් .. ..

ඉතින් 

නුබ නික්ම යන්න ...

සුසානයෙන් ....

උනුහුමට ගිලිහුන කදුලක් 

ඉතිරි කොට .. මගේ ළඟ තනියට ...

හෙට හිමිදිරියේ 

ඔබ ලඟට විත් දැවටෙවී..

මගේ සුසුමන් ..

කොදුරා කියාවි .. මා ඔබට පෙම් කල බව ..

පසක් කොට ගනු මැනවි ... මා ඔබට පෙම් කල බව ඉදුරාම ..

රෑ අහසේ 

ඔබට ඉහලින් 

සහස් වූ තරු අතර 

තරුවක්ව 

බලා ඉන්නෙමි සෙනෙහසින් ...

ඉතින් .. මා දමා මෙහි 

නික්ම යන්න ඔබ .....

ඔබෙන් සමු ගැනීම සදහා අවසර පතමි උතුමාණෙනි !!!

මරණයේ 

දොරකඩට ගොස් ....

සිංහ පුතෙකුගේ එඩි පෙන්වා 

යලි පැමිණි නුබ 

රණ බිමේ..

කොල්ලෙනි 

'නොහැක්කක් නොමැත'

මහා හයියෙන් මොර දුන්න නුබ..

සතුරු බලමුළු 

සුනු විසුනු කොට ...

මවු බිමේ .... නාමයෙන් 

අණ දුන්න සොදුරුතම සෙන්පතියාණෙනි ...

සංග්‍රාම භුමියේ .. උරෙනුර ගැටී ..

එකා පිට එකා මැරුණත් 

අරමුණෙන් පිට නොයන හැටි 

කියා දුන් ... විරුවාණෙනි

කිසිදි කිසි විට .. පසු නොබැස ගිය නුබ 

නික්ම ගොස් ඇත .. ජීවිත බිමෙන්..

ඉඩ නොතියාම .. කිසිත් .. කියන්නට 

මව් බිමේ උරුමය වෙනුවෙන් 

අභිතව 

යුධ වැදුන නුබ 

මිහිදන්න්ව ඇත .. බොහෝ දුරකින් ..

'උතුමාණෙනි'

සමු ගැනීම සඳහා සියල්ල සම්පුර්ණයි'

ඔබෙන් සමු ගැනීම සදහා 

අවසර පතමි 

උතුමාණෙනි !!!!

ප.ලි. : - මේජර් ජෙනරාල් සමන්ත සුරියබණ්ඩාර, යනු ශ්‍රී ලංකා යුධ හමුදා කොමාන්ඩෝ බලකායේ සුවිශේෂිතම චරිතයක් විය, අවසන් මෙහෙයුම ආරම්භයේදී 53 වෙනි සේනාංකයට අණ දුන් එතුමා, අති දක්ෂ කොමාන්ඩෝ විරුවෙක් විය. 

දේශපාලන හේතුන් මත සේවා කාලය තවත් වසර 10 කට වඩා ඉතිරිව තිබියදී දඩුවම් විශ්‍රාම ගැන්වූ ඒතුමා, තම දිවි දෙවෙනි කොට රැකි මාතෘ භුමිය හැර ඕස්ට්‍රිලියාවේ පදිංචියට යාමට සිදු වුයේ , තමාට හිමි විශ්‍රාම වැටුම පවා නොලැබුන තත්වයක් මත වීම , සහ අඩුම තරමේ ඔහුද එක් වී රැක දුන් මව් බිමේ මිහිදන් වීම පවා අහිමි වීම. කොතරම් ශෝචනීයද???

උදේ හවස රණ විරුවන් ගැනම සිතන , රණ විරුවන් පුදන දේශයක සැබෑ රණ විරුවන් අකාලයේ දැයෙන් වෙන් කිරීම .. දේශ ප්‍රේමයද? 

සිහිවටනය

පැය ගණන් 

දින ගණන් ..

සති  ගණන් ..

ඔබේ ආදරේ ඉල්ලන්න 

පෙරුම් පුරපු මට ..

උබත් පිටු පෑව සඳ ..

සිහිවටනයක් සේ 

ඉතිරුවුන 

රතු බිල ..

තුරුළු කරන්

හඩමි මම ..

බිල දරා ගන්නට බැරිව ...

උඹට වැඩියෙන් රිදෙන්නේ ..මගේ හිත ..

තවමත් ඉස්සර වගේ 

තමයි ..

වචනයක් .. දෙකක් එකට අමුනගෙන 

ගොත නොගහ ..

උඹත් එක්ක කතා කරන්නේ 

බොහොම අමාරුවෙන් ....

උබේ ඉස්සරහ 

හිටන් ඉන්න එක මොහොතක් 

මට දැනෙන්නේ ..

කල්පයකට සක්වලම 

එකම තැනක නැවතිලා වගේ ...

තාත්තෙක් නැති ගානට  වැටුන 

මගේ ලෝකේ ..

ඇත්තටම  උඹ  මට අප්පුච්චෙක් ..

ඇස් දෙකට පෙන්නන්න බැරි උනත්  උඹට මාව 

හොරෙන් හරි උබේ පස්සෙන් වැටෙන්නේ 

හිත හයිය නැති නිසා මගේ ...  උඹ නැතුව ඉන්න ..

එත් 

හිත හයිය  උඹ .. .. 

ගත වාරු නැති කල ...

අමාරුවෙන් ඔහොම වරු අරගෙන ඇවිදින කොට ..

උඹට වැඩියෙන් රිදෙන්නේ ..මගේ හිත ..

මගේ ආයුෂත් අරගෙන 

ඉක්මනට 

හොඳ වෙයන්...

ලොකු අයියේ ..

අමාරුයි මට මේ දුක දරන්න ...

ආයෙමත් වතාවක් හමු නොවේවි අපි..

ආයෙමත් වතාවක් 

හමු නොවේවි අපි..

ආයෙමත් වතාවක් ..

ඔබේ ළඟ දැවටිලා .. හිනාවකින් හිත පුරවාගෙන 

සැනසෙන්න ..

ආයෙමත් වතාවක් .. හමු නොවේවි අපි ..

තොර තෝංචියක් නැතිව ..

හිතුමතේ දොඩවන්න ..

මොහොතකට නැවතිලා .. ඇස් දෙකට එබිකම් කරන්න ..

ආයෙමත් වතාවක් .. හමු නොවේවි අපි ..

ආදරේ වැඩි කමට රිදුන හිත ... කාටත් හොරෙන් කඳුළු කැටවලින් 

තෙමන්න ..

ඒ කඳුළු කැට හංගලා .. ආයෙමත් හිනාවෙන්න ..

ආයෙමත් වතාවක් .. හමු නොවේවි අපි ..

කියා ගන්න බැරි වෙච්චි .. කතාවක ඉතිරි ටික 

කියා දෙන්න .. 

ආයෙමත් වතාවක් . හමු නොවේවි අපි ,

ඉතින් මට ආදරෙන් සමු දෙන්න ..

ආයෙමත් වතාවක් .. හමු නොවන්නට 

නික්ම යන්නට .. මතකය 

විතරක්ක්ම ඉතිරි කොට ...